Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εξελίξεις στην Συρία

Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία είναι μια ιστορική εξέλιξη για την χώρα και συνολικά για τη Μέση Ανατολή. Παρότι πανηγυρίστηκε από μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, είναι οι δυνάμεις της Hayat Tahrir al-Sham (HTS) που βρήκαν την ευκαιρία να αρπάξουν την εξουσία βασιζόμενη στην κατάρρευση του Άσαντ. Η HTS αποτελεί την ηγετική δύναμη του στρατιωτικού συνονθυλεύματος που πήρε την εξουσία στην Συρία. Ήταν συνδεδεμένη με την Αλ Κάιντα, με απευθείας στήριξη από Τουρκία, ΗΠΑ, Ισραήλ και άλλα κράτη, ενώ ισχυρός είναι και ο ρόλος άλλων ομάδων.

Το καθεστώς της οικογένειας Άσαντ λεηλατούσε για δεκαετίες τη χώρα, μετατρέποντας τις σοσιαλιστικές επαγγελίες του κόμματος Μπάαθ σε ένα αυταρχικό προσωποπαγές καθεστώς και αστυνομικό κράτος. Κατέστειλε βίαια την εξέγερση του 2011 στην περίοδο της αραβικής άνοιξης. Ο «αντι-ιμπεριαλισμός» του καθεστώτος ήταν πάντα ένα διαπραγματευτικό χαρτί, όπως όταν στήριξε την επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. Η επιβίωση του καθεστώτος διασφαλιζόταν με την στρατιωτική βοήθεια Ρωσίας και Ιράν, Χεζμπολάχ.

Το καθεστώς Άσαντ ουσιαστικά κατέρρευσε κάτω από το βάρος της λαϊκής κατακραυγής, τις κυρώσεις, την ωμή παρέμβαση των ΗΠΑ, άμεση ή έμμεση, σε μια επιχείρηση διαμελισμού. Η πτώση της Δαμασκού έμοιαζε με ελεγχόμενη «ειρηνική μετάβαση».

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την ανασυγκρότηση της Ανατρεπτικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

ΨΩΜΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟ ΝΕΟ ΕΥΡΩΣΥΜΦΩΝΟ, ΤΑ ΚΕΡΔΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

συντρόφισσες/ σύντροφοι

1. Οι λαοί της Ευρώπης και όλου του κόσμου βρίσκονται αντιμέτωποι με τα ιστορικά προβλήματα και τις άλυτες αντιθέσεις του καπιταλιστικού κόσμου. Δέχονται μεγάλη επίθεση στην προσπάθεια του να τα ξεπεράσει. Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται σε τελματώδη στασιμότητα στηριζόμενη περισσότερο από ποτέ σε ασταθείς ισορροπίες.

Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών έχουν ως τραγική κατάληξη την κλιμάκωση και την επέκταση πολεμικών συρράξεων δείχνοντας ότι δεν έχουν παροδικό χαρακτήρα. Η γενική τάση διαγράφει την είσοδο σε μια νέα πολεμική εποχή του καπιταλισμού. ΗΠΑ-ΝΑΤΟ σέρνουν τον χορό της στροφής στον πόλεμο, με στόχο να χρησιμοποιήσουν την στρατιωτική τους υπεροπλία για την ανάσχεση της μείωσης της οικονομικής τους δύναμης και της κρίσης της πολιτικής τους ηγεμονίας.

Όχι στο νόμο για τον κατώτατο μισθό - Απεργίες για Συλλογικές Συμβάσεις παντού!

Το νομοσχέδιο της Κεραμέως και της ΝΔ που επιχειρεί να επιβάλει τον καθορισμό του κατώτατου μισθού μέσω αλγόριθμου καταδικάζει τους εργαζόμενους σε μισθούς πείνας. Την ίδια θέλει να καταργήσει ουσιαστικά τα εργατικά συνδικάτα αφού απαγορεύει την διεκδίκηση αυξήσεων και συλλογικών συμβάσεων που θα τις διασφαλίζουν.

Το καθεστώς του κατώτατου μισθού ήρθε με τα μνημόνια από τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, την ΕΕ και το ΔΝΤ για να μεταφέρει το κόστος της χρεοκοπίας στους εργαζόμενους. 15 χρόνια αυτοί ζουν ακόμα στο μνημόνιο και την χρεοκοπία με τους καθηλωμένους μισθούς ενώ οι επιχειρήσεις και οι τράπεζες μετράνε υπερκέρδη. Τα οποία ενισχύει το λεφτοδεντρο των κρατικών ενισχύσεων και των ΕΣΠΑ.

Με το νομοσχέδιο για τον κατώτατο μισθό η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ΔΕΝ επαναφέρει τις ελεύθερες διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού kαι επί της ουσίας ΔΕΝ θα υπάρχει Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Η κυβέρνηση «υπόσχεται» στην καλύτερη περίπτωση την συνέχιση της σημερινής αθλιότητας καθώς οι μισθοί θα καθορίζονται από ένα «μαθηματικό τύπο» (!) κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Η παραγωγικότητα» της ελληνικής οικονομίας ή/και οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ, θα κρατούν παγωμένο τον κατώτατο μισθό. Αυτό λοιπόν που προωθεί είναι ο ετσιθελικός ορισμός του κατώτατου μισθού με κριτήριο τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, των επιμελητηρίων και των εργοδοτικών οργανώσεων.

Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε, παλεύουμε για την ανατροπή!

Πέρασαν δεκαέξι χρόνια μετά από την δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Κορκονέα στα Εξάρχεια. Τον Δεκέμβρη του 2008 μια ολόκληρη γενιά σημαδεύτηκε για πάντα με μια υπόσχεση, να μην ξεχάσει την αναλγησία του αστικού κράτους, να μην ξεχάσει τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Τότε η εξέγερση της νεολαίας μετατράπηκε σε ένα μαζικό κίνημα που απλώθηκε σε όλη τη χώρα, κέρδισε τη συμπάθεια της εργατικής τάξης και επιτάχυνε την πτώση της κυβέρνησης της ΝΔ. Ο Δεκέμβρης του 2008 σηματοδοτεί μέχρι και σήμερα τους σύγχρονους αγώνες για ζωή και ελευθερίες. Το σύνθημα «ετούτης της κυβέρνησης τελειώνουνε οι μέρες» που συντάραζε τις οργισμένες διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις που ακολούθησαν, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!

Η κρίση της ΝΔ βαθαίνει μέρα με τη μέρα, ο φόβος για νέους Δεκέμβρηδες την στοιχειώνει, για αυτό εξαπολύει μια τόσο λυσσαλέα επίθεση στον κόσμο που αντιστέκεται. Η νεολαία στις σχολές και τα σχολεία μπαίνει ξανά στο στόχαστρο. Οι μπάτσοι που δολοφόνησαν τον Αλέξη, σήμερα δολοφονούν τον Μοχάμεντ Καμράν στο ΑΤ του Αγίου Παντελεήμονα, αποθρασυσμένοι από την ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης. Η προκλητική προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού είναι κομμάτι της ίδιας προσπάθειας, γυρίζει όμως ήδη μπούμερανγκ με το τεράστιο κίνημα που έχει ξεσηκωθεί απαιτώντας την απελευθέρωσή του.